PDD-NOS is de afkorting van Pervasive Developmental Disorder Not Otherwise Specified, de Nederlandse naam hiervoor is Pervasieve Ontwikkelingsstoornis Niet Anders Omschreven (POS-NAO).
Pervasief betekent doordringen. Alle vormen van ASS zijn pervasief. Pervasieve stoornissen dringen door in verschillende ontwikkelingsgebieden. Bij mensen met PDD-NOS kan dit betekenen: de taalontwikkeling, motorische ontwikkeling, reageren op interne en externe prikkels, maar vooral het vermogen zich op anderen te richten en het eigen gedrag goed te besturen.
Mensen met PDD-NOS hebben een achterstand in de ontwikkeling op het vlak van het sociale begrip en de sociale intuïtie. Dit zorgt er in de meeste gevallen voor dat ze onzeker en angstig zijn. Om deze angst te voorkomen houden zij zich graag vast aan bekende regels en patronen. Ze kunnen zelfs in hun interesses rigide en dwangmatig zijn. De problemen van iemand met PDD-NOS verschillen per leeftijd. De problemen worden groter naarmate ze meer in de buitenwereld gaan functioneren.
McDD (Multiple complex developmental disorder in het Nederlands meervoudige complexe ontwikkelingsstoornis) is een ontwikkelingsstoornis die wordt beschouwd als onderverdeling van PDD-NOS.
Dit betekent dat het niet erger en ook niet minder erg is dan PDD-NOS. Er wordt aangenomen dat het te maken heeft met de informatieverwerking in de hersenen in combinatie met prikkels uit de omgeving. Helaas is dit nog niet wetenschappelijk te bewijzen, omdat hier nog te weinig onderzoek naar is gedaan.
Het is ook goed mogelijk dat er sprake is van een erfelijk element. Bij McDD komen kenmerken niet alleen vanuit het ASS, maar ook vanuit angststoornissen en schizofrenie.
De symptomen zijn onder te verdelen in drie categorieën: